Ta strona używa cookies. Więcej informacji na podstronie Polityka cookies.
Zgadzam się.
masaż mława

METODY

Metoda dr. Ackermanna

Możliwości, jakie niesie ze sobą metoda dr Ackermanna są ogromne. Metoda diagnozy i terapii wg koncepcji Ackermanna, jest obecnie jedną z najbardziej skutecznych i komplementarnych metod leczenia manualnego.
Wyróżnia się ona szybką i celową diagnostyką, a postępowanie terapeutyczne jest tu precyzyjne i dokładne. Wykonując zabieg terapeuta bardzo dokładnie wie, co chce osiągnąć i dlaczego. Nie ma tu miejsca na przypadkowe zabiegi.
Poszczególne techniki zabiegowe w tej metodzie ograniczają się dokładnie do jednego segmentu, dlatego zostaje „odblokowany” tylko i wyłącznie ten kręg, który powodował dolegliwości u pacjenta.

Każdy zabieg zostaje poprzedzony szczegółową diagnozą wstępną. Terapeuta dokonuje oceny stanu pacjenta na podstawie wywiadu, palpacji ustawienia (przemieszczeń) i funkcji poszczególnych stawów. Ogromną rolę w terapii według metody Ackermanna odgrywa tzw. "fenomen sekundowy". Pozwala on, na precyzyjne określenie, czy widoczne zmiany w ustawieniu przestrzennym, wiążą się z problemem funkcjonalnym (odruchowym), czy strukturalnym. Informacja ta, ma fundamentalne znaczenie w dalszym postępowaniu terapeutycznym. Należy także ocenić wyniki badań radiologicznych. Zastosowane wówczas efektywne techniki pozwalają na skuteczne i bezpieczne przeprowadzenie zabiegu. Dokładnie przeprowadzona diagnoza terapeutyczna, kieruje całym zabiegiem!!!

Jak długo może trwać terapia.

W zależności od tego jak zakorzenione są łańcuchy zmian (jak zadawniony jest problem), zabiegi należy powtórzyć, zazwyczaj kilka razy, z różną częstotliwością.

Zalety metody dr Ackermanna
- szybka ocena przemieszczeń w obrębie miednicy
- natychmiastowe testy różnicujące przyczyny funkcjonalne i strukturalne
- efektywne i skuteczne techniki korekcyjne
- możliwość zastosowania technik alternatywnych
- wykonywanie zabiegów docelowych (w konkretnym miejscu i kierunku)

Wskazania do badania i terapii według założeń metody Ackermanna

Lepiej zapobiegać niż leczyć.

Zasadę tę można realizować, decydując się na manualne badanie według założeń metody Ackermanna. Badanie to przeprowadzane jest pod kątem prawidłowości statyki kręgosłupa i miednicy (prawidłowego ustawienia przestrzennego kości kręgosłupa i miednicy). Bardzo często, podczas badania, mimo pozornego braku zmian i dolegliwości, okazuje się, że w statyce kręgosłupa lub miednicy, występują nieprawidłowości - nierzadko bolesne podczas palpacji. Ich usunięcie znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia dolegliwości w przyszłości.

Z pozoru błahe przyczyny, mogą przynieść poważne skutki. Warto zapobiegawczo, regularnie, poddawać się kontroli stanu funkcji kośćca.

Kinezyterapia

Kinezyterapia to leczenie ruchem. Inne, mniej profesjonalne określenia, to gimnastyka lecznicza lub ćwiczenia usprawniające. Kinezyterapia jest jedną z metod fizjoterapii.

Trochę historii

Początków kinezyterapii można doszukiwać się już w systemie filozoficznym Konfucjusza (2700 lat p.n.e.), który eksponował znaczenie określonych pozycji ciała w uzyskaniu efektów profilaktyczno-leczniczych.

Starohinduska joga stawiała sobie za cel osiągnięcie najwyższej zdolności psychofizycznej a środkami do tego celu miało być m.in.: stosowanie ćwiczeń gimnastycznych i oddechowych. Również Hipokrates sławny, grecki lekarz (V i IV wiek p.n.e.), za dwa główne filary medycyny uważał dietetykę i... gimnastykę.

Jakie rodzaje ćwiczeń wchodzą w skład kinezyterapii?

Obecnie kinezyterapię dzieli się na:

miejscową, w której wszystkie oddziaływania dotyczą bezpośrednio narządu zmienionego chorobowo, a ich dobór zależy od stanu funkcjonalnego i zamierzonego celu:
- ćwiczenia bierne
- ćwiczenia czynno-bierne
- ćwiczenia samowspomagane
- ćwiczenia w odciążeniu
- ćwiczenia czynne
- ćwiczenia z oporem
- ćwiczenia prowadzone
- redresje (usuwanie przykurczów stawowych)
- wyciągi
- ćwiczenia synergistyczne
- ćwiczenia oddechowe
- ćwiczenia relaksacyjne
- pionizacja i nauka chodzenia

ogólną - ćwiczenia nie objętych chorobą części ciała
- ćwiczenia ogólnokondycyjne
- ćwiczenia gimnastyki porannej
- ćwiczenia w wodzie
- sport inwalidów

Kiedy stosuje się kinezyterapię?

Kinezyterapia najczęściej stosowana jest w schorzeniach i dysfunkcjach narządu ruchu, w zespołach bólowych kręgosłupa, po udarach mózgu, po zawale serca, w niektórych chorobach układu oddechowego, w chorobach reumatoidalnych, po zabiegach operacyjnych w jamie brzusznej, przed porodem... Kinezyterapia może być stosowana jako podstawowa i jedyna forma leczenia (np.: w zachowawczym leczeniu wad postawy, bóle kręgosłupa, bolesność stawu rzepkowo udowego, tendinopatie) lub jeżeli choroba wymaga leczenia operacyjnego, może być prowadzona zarówno w okresie przedoperacyjnym jak i po zabiegu. Istnieje wiele dowodów na skuteczność kinezyterapii (jej różnych form), stosowanej jako samodzielna metoda leczenia, w leczeniu schorzeń mięśniowo - szkieletowych. W większości, nawet drobnych urazów narządu ruchu, w których kinezyterapia nie jest podstawową formą leczenia, powinno się ją zastosować po zakończeniu leczenia podstawowego lub równolegle z nim. Kinezyterapię często łączy się z innymi formami leczenia w tym metodami fizjoterapii w celu zwiększenia efektu terapeutycznego.

Jaka może być reakcja organizmu na kinezyterapię?

Efekt zależy od doboru ćwiczeń. Najczęściej jest to grupa reakcji. Oto niektóre z nich: zwiększenie siły mięśniowej, poprawa zakresu ruchu, poprawa czucia głębokiego, zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa elastyczności i napięcia tkanek miękkich, zmniejszenie podwyższonego napięcia mięśni, podwyższenie poziomu endorfin, poprawa wydolności krążeniowo - oddechowej, zwiększenie wydzielania mazi stawowej, podwyższenie lub obniżenie ciśnienia krwi, nasilenie procesów przemiany materii, usprawnienie działania narządów układów trawienia i wydalania, hamowanie odruchów patologicznych, sprawniejsze gojenie tkanek.

W jakim celu stosuje się kinezyterapię?

Stosowanie kinezyterapii umożliwia uzyskanie maksymalnej poprawy utraconej funkcji, przywrócenie prawidłowej mechaniki, ułatwia wystąpienie procesów kompensacji, zabezpiecza przed wykształceniem nieprawidłowych stereotypów ruchowych (np.: zespoły bólowe kręgosłupa) lub przywraca już utracone (np.: kontrola nerwowo-mięśniowa), umożliwia prawidłowy przebieg procesów przebudowy tkanek po urazach i operacjach, przeciwdziała wtórnym zmianom w układzie kostno mięśniowym w postaci ograniczeń ruchu, zapobiega powikłaniom w układzie krążenia i oddychania które mogą wynikać z długiego unieruchomienia.

Masaż leczniczy

Masaż leczniczy zwalcza ból, przynosi ulgę

Masaż leczniczy jest najstarszą metoda leczenia fizykalnego polegającą na terapeutycznym oddziaływaniu na chore tkanki. Jest bardzo wiele odmian masażu, lecz wszystkie są oparte na podobnych technikach ręcznych: głaskaniu, ugniataniu, rozcieraniu, rozciąganiu czy uciskaniu. Przewagę masażu nad innymi metodami leczniczymi stanowi fakt, że masaż swym działaniem zwalcza objawy jak i przyczyny zaburzeń w funkcjonowaniu tkanek miękkich. Rodzaj masażu leczniczego powinien być dobrany odpowiednio do istniejącego zaburzenia lub choroby. Metody masażu [ klasyczny, sportowy, limfatyczny, masaż podciśnieniowy bańką chińską, izometryczny, relaksacyjny ] mogą być łączone z elementami innych terapii takich jak np: terapia punktów spustowych, poizometryczną relaksacja, mięśniowo - powięziowe rozluźnianie, elementy osteopatii czy terapii manualnej. Odpowiednie dobranie i użycie elementów z innych systemów leczniczych wielokrotnie zwiększa skuteczność terapii. Uzyskany efekt poprawy samopoczucia występuje szybciej i jest trwalszy. Masaż leczniczy działa przeciwbólowo, polepsza odżywianie tkanek, regeneruje mięśnie, reguluje napięcie mięśniowe, zwiększa elastyczność i sprężystość mięśni, poprawia spalanie tkanki tłuszczowej, przyspiesza przemianę materii, uaktywnia przepływ krwi i limfy.

Najczęściej masaż leczniczy stosuje się w seriach składających się z kilku zabiegów wykonanych w krótkim okresie czasu. Przykładowo 6 - 15 zabiegów codziennie lub drugi dzień. Masaż leczniczy można stosować również z dłuższymi przerwami pomiędzy zabiegami. Ten sposób najczęściej stosowany jest jako podtrzymanie efektu, który został uzyskany w serii lub jako działanie profilaktyczne.

Masaż bańką chińską - uzupełnienie terapii. Bańki chińskie są specjalną odmianą baniek próżniowych, tworzonych z gumy, bez zaworu. Jest to ich nowoczesna, a zarazem bardziej uniwersalna odmiana. Tworzywo sztuczne pozwala na przystawienie ich w prawie w każdym miejscu, bez względu na kształt powierzchni. Dzięki regulacji stopnia zassania bańki, czynność ta nie jest bolesna, ułatwia wykonanie masażu, ponieważ jest dostosowany do indywidualnego progu odczucia bólu. Masaż bańką chińską pobudza krążenie krwi i płynów ustrojowych, pomaga pozbyć się zbędnych produktów przemiany materii oraz toksyn z organizmu. Świetnie wspomaga każdą terapię tkanek miękkich i masaż leczniczy.

Masaż relaksacyjny

Delikatny masaż posiadający wspaniałe właściwości odstresowujące i relaksacyjne. Pozwala osiągnąć stan głębokiego relaksu i wsłuchać sie w świat własnej, wewnętrznej muzyki. Zostawia niezapomniane uczucie lekkości i pełnej harmonii. Masaż ten ma przede wszystkim zastosowanie przy redukcji napięć oraz stresu.

Stres atakuje zarówno małe jak i duże partie mięśni, osłabiając nie tylko ogólne krążenie, ale także cały układ limfatyczny, który jest oparty na regularnych skurczach mięśni. Usztywnienie ich przez podwyższony tonus mięśniowy osłabia także układ odpornościowy, limfa zaczyna trudniej krążyć.

Nadmierne rozbudowanie niektórych mięśni, a także usztywnienie ich w wyniku oddziaływania chronicznego stresu wpływa nie tylko na sposób poruszania się, ale jednocześnie zmniejsza się elastyczność oraz gracja ciała.

Celem tego masażu jest zniesienie napięcia mięśniowo-nerwowego i psychicznego a tym samym uzyskanie pełnego rozluźnienia i odprężenia. Szczególnie przydatny po długotrwałym wysiłku fizycznym, jaki i psychicznym.

Masaż relaksacyjny wykonywany jest najczęściej na całe ciało, lub tylko szyję i kark. Celem jest zrelaksowanie, zredukowanie stresu oraz niekorzystnego napięcia mięśni i innych tkanek

Kinesiology Taping

Kinesiology Taping to jedna z nowszych metod terapii mających zastosowanie w fizjoterapii i rehabilitacji.
Terapia Kinesilogy Taping to sensoryczne oddziaływanie specjalnie skonstruowanego plastra na organizm w celu wykorzystania możliwości kompensacyjnych oganizmu. Pomocna w terapii bólu, korekcji układu powiezionego, redukowaniu czynności ruchowych

WPŁYWA NA FUNKCJE MIEŚNI
- Redukcja zmęczonych mięśni
- Poprawa funkcji mięśni nadmiernie rozciągniętych
- Zmniejszenie wzmożonego napięcia mięśni
- Zwiększenie zakresu ruchu
- Usunięcie bólu
- Poprawa propiorecepcji

KINESIOLOGY TAPING
- Wspieranie procesów leczniczych i wydolnościowych
- Brak negatywnych odczuć skórnych dla pacjenta
- Bark lub minimalne odczyny alergiczne
- Długi okres używania (redukcja kosztów)

JAK DZIAŁA KINESIOLOGY TAPING?
- Zmniejsza ból i nienaturalne odczucia skóry i mięśni
- Usuwa zastoje i obrzęki limfatyczne
- Wspomaga pracę mięśni
- Koryguje niewłaściwą pozycję stawu

Światłolecznictwo

Lampa Sollux

Działa przeciwzapalnie, przeciwbólowo, przyspiesza resorpcję wysięków, wspomaga zabiegi masażu i terapii manualnej, dzięki działaniu rozluźniającemu na mięśnie szkieletowe.

Zabieg światłoleczniczy lampą sollux stosuje się w takich przypadkach jak:
- przewlekłe procesy zapalne i reumatyczne stawów
- stany pourazowe kończyn
- przewlekłe stany zapalne jamy nosowej, zatok przynosowych, ucha zewnętrznego i stawów żuchwy
- przewlekłe i podostre stany zapalne nerwów obwodowych
- bóle mięśniowe
- nerwobóle
- zapalenie nerwów czaszkowych II i VII
- półpasiec
- odmrożenia
- oparzenia
- przykurcze
- trudno gojące się rany
- trądzik różowaty, młodzieńczy
- stany po zapaleniu bakteryjnym i uszkodzeniu skóry promieniami RTG.
- przygotowanie do masażu, kinezyterapii, terapii manualnej

Elektroterapia

Elektroterapia (inaczej elektrolecznictwo) - dziedzina fizykoterapii (lecznictwa fizykalnego) zajmująca się leczeniem objawowym schorzeń m.in. układu ruchu i neurologicznych za pomocą różnego rodzaju prądów leczniczych, w którym wykorzystuje się do leczenia prąd stały, modulowane prądy średniej częstotliwości oraz prądy impulsowe małej i średniej częstotliwości.

Celem elektroterapii jest złagodzenie bólu i poprawienie ukrwienia stymulowanej tkanki. Przyspiesza wchłanianie obrzęków i wysięków śródstawowych. Jest przygotowaniem do dalszej rehabilitacji, ponieważ pobudza mięśnie i przerywa mechanizm "błędnego koła bólu".

Zabiegi wchodzące w skład elektroterapii

- Galwanizacja - zabieg elektroleczniczy polegający na przepływie przez część organizmu prądu stałego, wykorzystywany przeciwbólowo oraz przeciwzapalnie w leczeniu nerwobóli, chorób zwyrodnieniowych stawów kręgosłupa, porażeń wiotkich oraz zaburzeń krążenia obwodowego. Odmianą galwanizacji są kąpiele elektryczno-wodne polegające na zanurzeniu w wannach podłączonych do źródła prądu stałego dwóch lub czterech kończyn (kąpiel dwu- lub czterokomorowa).

- Jontoforeza - zabieg elektroleczniczy polegający na wprowadzeniu do tkanek siłami pola elektrycznego jonów działających leczniczo. Działanie lecznicze jontoforezy to między innymi rozmiękczanie blizn, przeciwzapalne, odczulające, uszczuplające naczynia, pobudzające naczynia krwionośne, znieczulające, rozszerzające i zwężające naczynia, bakteriostatyczne.

- Prądy diadynamiczne DD - (zwane inaczej prądami Bernarda) wykazują one silnie wyrażone działanie przeciwbólowe i przekrwienne.

- Prądy interferencyjne - (prądy Nemeca) to prądy średniej częstotliwości modulowane w amplitudzie z małą częstotliwością. Prądy interferencyjne, których częstotliwość zmienia się rytmicznie działają na skurcze mięśni szkieletowych, pobudzają mięśnie do skurczu (usprawnia krążenie obwodowe), wywołują efekt przeciwbólowy, usprawniają procesy odżywcze tkanek i metabolizm (przemiany materii).

- Elektrostymulacja mięśni - wykorzystywany jest tu prąd stały impulsowy (płynący z przerwami). Elektrody umieszcza się na skórze, w odpowiednich miejscach, zwanych punktami elektromotorycznymi. Celem zabiegu jest pobudzenie mięśni do skurczu (mięśnie kurczą się i odpoczywają w rytm płynącego z przerwami prądu). Wykonuje się elektrostymulację mięśni porażonych (z uszkodzonymi nerwami doprowadzającymi impulsy) jako substytut naturalnych pobudzeń oraz zdrowych w celu wzmocnienia ich lub poprawy krążenia obwodowego.

Drenaż limfatyczny

Znaczna grupa chorób narządów wewnętrznych jest powodowana zaburzeniami krążenia limfy. Celem masażu limfatycznego jest usprawnienie krążenia chłonki w układzie limfatycznym, tj. od naczyń chłonnych włosowatych do ujść żylnych.

Osiągalne to jest w sposób mechaniczny poprzez przepchnięcie chłonki i udrożnienie węzłów chłonnych. Efektami prawidłowo przeprowadzonych drenaży powinny być między innymi: poprawa warunków do produkcji limfocytów, transportu wody i soli mineralnych, zwalczanie bakterii oraz następstw zauważalnych na zewnątrz, czyli likwidacja obrzęków. Aby do takiego stanu doprowadzić, należy wykonać drenaż limfatyczny zgodnie z określonymi zasadami i z zastosowaniem następujących technik: głaskania, rozcierania, ugniatania. Stosowane techniki powinny mieć charakter wypychający.

Aby do takiego stanu doprowadzić należy wykonać drenaż limfatyczny zgodnie z określonymi zasadami i z zastosowaniem następujących, wcześniej wspomnianych technik : głaskania, rozcierania, ugniatania. Każda technika powinna spowodować przepchnięcie limfy we właściwym kierunku. Siła nacisku na tkanki wzrasta w kierunku wykonywanego chwytu i nie powinna być przyczyną zbytniego wzrostu temperatury tkanek. Należy masować precyzyjnie, miękko i płynnie.

Terapia obrzękowa

Manualny drenaż limfatyczny
Manualny drenaż limfatyczny jest zabiegiem fizjoterapeutycznym, podczas którego zastosowane są specjalne chwyty, które wykonane są zgodnie z kierunkiem przepływu płynów limfatycznych w kierunku serca. Są to powolne, przypominające odruch czerpania, ruchy okrężne dłoni o bardzo małej sile nacisku, których zadaniem jest doprowadzenie do lekkiego, chwilowego odkształcenia tkanki. Częste powtórzenia tych chwytów w obrębie jednego zabiegu prowadzą do pobudzenia pracy naczyń limfatycznych, a tym samym do zwiększenia ich aktywności, co z kolei trwale zwiększa zdolność transportową limfy. Regularne stosowanie tego typu zabiegów przez dłuższy czas wspiera ponadto rozwój systemu dobrze funkcjonujących naczyń limfatycznych skóry oraz tworzenie nowych naczyń obocznych.

Terapia obrzęku

Polega ona na stosowaniu specjalnych chwytów o zwiększonej sile nacisku, na skutek których następuje z jednej strony zwiększenie wchłaniania płynów przez naczynia włosowate krwionośne i limfatyczne z drugiej zaś rozluźnienie stwardniałej zabliźnionej tkanki.

Kompresja (bandaże lub rajstopy uciskowe)

Po zakończeniu zabiegu manualnego drenażu limfatycznego należy zastosować, w zależności od konsystencji obrzęku, bandażowanie kompresyjne lub też odpowiednie rajstopy uciskowe w celu utrzymania skuteczności zabiegu.

Terapia ruchowa połączona z kompresją

Podczas zastosowania terapii ruchowej, przy zachowaniu kompresji, aktywność ruchowa mięśni i stawów zostaje jeszcze bardziej zwiększona (pompa mięśniowa i stawowa), co prowadzi do osiągnięcia skutku terapii.

Wysokie ułożenie kończyn i terapia oddechowa Koncepcja tego typu terapii zakłada również stosowanie dodatkowych środków wspomagających, jak wykorzystanie siły grawitacji oraz docelowa terapia oddechowa, co stanowi czynnik dopełniający sukces terapii.

Masaż klasyczny

Masaż klasyczny łączy techniki masażu leczniczego i relaksacyjnego. Najczęściej wykonywany, mający na celu utrzymanie organizmu na stałym dobrym poziomie fizyczno-psychicznym. Jest to znana i najbardziej popularna technika masażu.

Zapewnia doskonałe i wręcz natychmiastowe rozluźnienie mięśni, może być stosowana również leczniczo i ze wskazaniem na rehabilitację. Trwałe efekty zagwarantuje seria zabiegów wykonanych zarówno całościowo, jak i na poszczególne partie ciała.

Masażem klasycznym nazywamy zespół różnych zabiegów manualnych, które w sposób mechaniczny, przez powierzchnię ciała działają na skórę, tkankę podskórną, mięśnie, torebki i wiązadła stawowe, a także w postaci zmian odruchowych na układ krążenia, nerwowy, wewnątrzwydzielniczy, do narządów wewnętrznych włącznie. Do masażu klasycznego należą zabiegi, które mają na celu poprawienie psychofizycznego stanu pacjenta, znajdują one zastosowanie w zapobieganiu i leczeniu wielu chorób z dziedziny ortopedii, neurologii, pediatrii, ginekologii oraz chorób internistycznych.

Masaż klasyczny uwzględnia odpowiednie ułożenie pacjenta, zapewniając rozluźnienie mięśni poddawanych masażowi. W zależności od sytuacji masaż klasyczny może być wykonywany w formie zabiegu całościowego lub częściowego. W tym masażu wykorzystuje się nie tylko bezpośrednie oddziaływanie bodźców mechanicznych na tkanki, ale również odruchowe zmiany zachodzące w ustroju na drodze neuroodruchowej. To najpopularniejszy masaż, który w zależności od formy, intensywności może być leczniczy, relaksacyjny, pobudzający

Metoda McKenziego

Diagnozowanie i leczenie zespołów bólowych kręgosłupa metodą McKenziego Zapewne wiele osób może na podstawie własnych doświadczeń stwierdzić, że bóle pleców to problem nawracający.

Często pacjenci znają już od dawna czynności, które z pewnością spowodują nawrót choroby.
Może to być dłuższa podróż samochodem i praca fizyczna (sprzątanie, pranie, mycie podłóg); długotrwałe siedzenie (wykład, zajęcia lekcyjne, praca przy biurku); podnoszenie ciężkiego przedmiotu. Takie okoliczności pojawienia się pojawienia się kolejnych nawrotów choroby stale przewijają się w wywiadzie chorobowym podczas wstępnego badania, które trwa zazwyczaj ok. 1,5 godziny. Statystyki dotyczące nawrotów nie budzą optymizmu. Ocenie się, że wśród chorych którzy przebyli epizod bólu krzyża, dziewięciu na dziesięciu dozna następnego napadu w ciągu najbliższego roku, w jednej trzeciej objawy będą bardziej nasilone. Czy w obliczu tych niewesołych danych można powiedzieć coś pocieszającego?

Czy zapobieganie nawrotom bólu kręgosłupa jest w ogóle możliwe?
Oczywiście, że tak
. Właśnie takie strategiczne cele wyznacza sobie metoda McKenziego. Podczas cyklu prowadzenie każdego pacjenta badanie, leczenie i profilaktyka nakładają się na siebie. Już od pierwszych dni zadaniem leczącego jest taka edukacja chorego, by mógł w sposób jak najbardziej normalny spełnić swoje codzienne obowiązki, mimo choroby i wymogów leczenie. Terapeuta uczy chorego innego niż dotąd wykonywania zwyczajnych, codziennych czynności: jak wstawać z pozycji siedzącej i unikać przy tym bólu? Jak myć włosy? W jaki sposób wstawać z łóżka? Takich strategii ruchowych uczy się pacjent od pierwszych dni leczenia, gdyż to one w połączeniu z odpowiednio dobranym ćwiczeniem, pozwalają opanować bóle. Istotą metody McKenziego jest to, że oferuje ona wielu pacjentom system samodzielnego radzenia sobie z bólem. Filozofia samowystarczalności czy też samodzielności pacjenta w radzeniu sobie ze swoim problemem stanowi podstawę metody McKenziego. Wartość diagnostyczna metody McKenziego została w pełni potwierdzona, szczególnie w ostatnich latach licznymi badaniami naukowymi.

bóle kręgosłupa Mława

Terapia falami uderzeniowymi

Terapia falami uderzeniowymi Mława Płock

Krioterapia

...

Fizykoterapia Mława, reumatyzm Płock, bóle głowy, schorzenia reumatyczne, Metoda dr. Ackermanna, Kinezyterapia, Masaż leczniczy, Masaż relaksacyjny, Kinesiology Taping Płock, Światłolecznictwo Płock, Elektroterapia, Drenaż limfatyczny Płock, Masaż klasyczny, Metoda McKenziego, Masaż rehabilitacyjny Mława, dolegliwości stawów obwodowych, bóle kręgosłupa Płock, profilaktyka dla osób w każdym wieku Mława

GABINET REHABILITACJI Mar-Med

Przychodnia rodzinna
PANACEUM

ul. Kościuszki 27
06-500 Mława
tel. 602 699 962

Centrum Psychologiczno-Pastoralne
"METANOIA"

Al. Kobylińskiego 21a
09-400 Płock
tel. 882 530 270

e-mail:mariusz-maly79@wp.pl
www.mckenzie.pl



fizjoterapeuta Mława
Pobierz dane na telefon